Alışveriş Yasağında Bir Hafta Bitti

Bir kaç gündür yazmıyorum diye alışveriş yasağı deneyimi devam ettirmediğimi düşünmeyin lütfen. Elbette yasağın kurallarına uyuyorum. Bugün tam bir hafta oldu ve inanın tahmin ettiğimden ya da şöyle diyeyim korktuğumdan daha az zorlandım. En zorlayıcı günler benim için pazar günleri oluyor. Ailemle birlikte vakit geçirebildiğim, evin temel ihtiyaçlarını genellikle aldığım tek gün yani. Dışarıda yeme içmeme kararımı sorguluyorum. "Bir kereden bir şey olmaz hadi ama şuradan şunu almalısın" diyor içimden bir ses. O sesle mücadele etmeye çalışmak gerçekten çok zor oluyor. Ama neyse ki bir hafta geride kaldı ve kaldı geriye üç hafta. Aslında bakarsanız daha önceden de söylediğim gibi bunu kalıcı hale getirmek hedeflerim arasında. 

Bu arada, bir hafta boyunca hayatımda önemli kararlar aldığımı düşünüyorum. Öncelikle eti hayatımdan çıkartmanın yani vejetaryen beslenmenin nasıl bir şey olduğunu deneyimlemek istedim. Çünkü tüm dünyanın, insanların egoları için olduğuna inanmıyorum. Bitkileri yemeyi ve hayvansal ürünleri diyetimde kullanmayı tercih ettiğim bir düzene ayak uydurma aşamasındayım. Hayvansal ürünler şimdilik hayatımdaki yerini koruyor. Vegan olmaya hazır hissetmiyorum çünkü. Hayvanların da bizler gibi acı çeken bir sinir sistemi olduğunu, duyguları olduğunu biliyorum, korktuklarını biliyorum. Ve işlenilen gıda suçlarının farkındayım (detaylı anlatmayacağım çünkü yüreğim anlatmaya dahi el vermiyor). Geçmişte aldığım yüksek eğitimlerden biri biyoloji. Evet ben bir biyolog olarak doğanın döngüsünün farkındayım. Kimseye de ne yeyip içmesi gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunmak haddime değil. Aldığım kararlarda elbet sadece beni bağlıyor; ama bu süreçte etrafıma kendimi anlatmak zorunda kalıyorum. Mesela yemeğe davet ediliyorum. Et yemiyorum dediğimde, insanlar psikolojik bir hastalığım var da bana yardımcı olmaya çalışır gibi tavırlara giriyor ya da anlayış gösteriyor " Eee biz ne pişireceğiz sen geldiğinde?" diyor. Halbuki Türk mutfağı o kadar zengin ki bir çok et içermeyen yemeğimiz var. Neden bu kadar şaşırdıklarını ya da neden şiddetle karşı çıktıklarını anlayamıyorum.  Varsın bu da o insanların alışma süreci olsun. Bu arada bir daha et yemeyeceğim gibi kesin konuşmuyorum çünkü beni nelerin beklediğini bilmiyorum. Geleceğe dair atıp tutmalar/ tutamamalar pek benlik değil. Ama bu beslenme düzenini bir haftadır uyguluyorum inanın zorlanmadım, bir dakika kendimi güçsüz hissetmediğim gibi kendimi daha iyi hissediyorum. Hayatımda kalıcı hale gelmesini istediğim şeylerden biri de bu beslenme biçimi.

Bir haftada radikal kararlar aldığımdan bahsetmiştim. Aldığım kararlardan biri de kimyasalları mümkün mertebede hayatımdan uzaklaştırmak. Hamileyken başlayan atopik dermatit ( egzama diye de biliniyor) berbat bir hal almaya başlamıştı. Elbette bunun en önemli sebebi olarak kullandığım kimyasalları görüyorum. Şampuan, sabun, duş jeli, deterjanlar, diş macunu, kozmetik ürünler gibi temizlik ve bakım ürünleri şüpheliler listemin başında yer alıyor, ikinci aklıma gelen ise gıdalar (zaten onu temiz gıdalar tüketmeye çalışarak yediklerimi gözlemleyerek çözmeye çalışıyorum). Aklımdaki: bu tarz bakım ve temizlik ürünlerini hayatımdan çıkarmak ama zararsız muadillerini bulmak. Bunun için henüz bebek adımlarıyla ilerliyorum. Bir çok araştırma ve deneme yapıyorum. Deneme ve araştırmalarım belli bir aşamaya gelince sizlerle deneyim ve bilgilerimi paylaşacağım. Ama henüz bir şeyler söylemek için çok yeni.

Şimdilik yazacaklarım bu kadar. Ara ara ben burdayım demek için ya da söyleyecek şeylerim olduğu için yazmaya devam edeceğim. Bu arada sizlerden gelen yorumlardan, mesajlardan çok şey öğreniyorum. İlginiz için teşekkürler.

Sevgiler.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Alışveriş Yapmadığım Yıl

Resim
Cait Flanders’ in “Alışveriş Yapmadığım Yıl” kitabını iki günde bitirmekten dolayı, kendimle gurur duyuyorum. Kitap okumayı ne kadar çok sevsemde, uzun zamandır çeşitli sebeplerden dolayı (bu sebepleri sıralama niyetinde değilim, çünkü hepsi özünde birer bahane gibi geliyor bana) bir solukta bir kitabı okuyamamıştım. Aslında sabah elinize alsanız akşama bitebilecek bir kitap, ama ben bir yaşındaki kızımla ancak bu hızda okuyabildim. Beni gerçekten etkiledi. Mesele benim için bir yıl alışveriş yasağı değildi, kitap zihnimde farklı sorulara yer açtı. Elbette tahmin edeceğiniz üzere, her bir sorunun yanıtını bulmak için iz süreceğim bir yol açtı. Bu yüzdem Cait’e ne kadar teşekkür etsem azdır.     Cait kitabında kendi yolundan bahsetmiş. Yaşadığı zorluklardan, kendine iyi gelen şeylerden. Kısacası alışveriş yapmadan nasıl bir yıl geçirdiğini bir dostuna mektup yazar gibi anlatmış. Bir sonraki sayfaya nasıl geçtiğimi bilmiyorum. Çünkü ne ara okuduğumu anlamadan kitabı bitirmi...
Devamı

Çantamda Minimalist Etkiler

Resim
Beni cezbeden minimalist hayat tarzına nerden nasıl başlasam diye düşünürken, neden her gün kullandığım bir eşyadan başlamayayım dedim. Evet çantamdan pek ala işe başlayabilirdim. Sizin çantalarınızda neler var bilmiyorum ama bemim çantam baya karışıktı. Eskiden beri beni tanıyanlara hep konuşma malzemesi olmuştur " İçinde bir ben yokum." diye. Aradığımı bulmak için bütün çantayı boşaltırım. Bir de ağırdı ki hiç sormayın! Abartmıyorum dışarı çıktığım günlerin gecelerinde boyun ve omuz ağrısından uyuyamıyordum. Dışarıya çıktığımda, tabiri caizse eşek ölüsü gibi olan, içinde sadece olmazsa olmazlarım olan(!) çantamı taşımaya çalışırken aslında hep özenirdim kuş gibi hafif çantalar ile dolaşanlara. Ya erkekler, onların neden bir çoğu çanta kullanmıyordu?  Evin dışında, ellerini kolları sallayarak bir yere tutunmadan yürümek nasıl bir hisdi acaba? Temel gereksinimlerini ( gerçekten gereksinimse!) yanlarında taşımadan nasıl oluyor da evden dışarıya adım atabiliyorlardı? Sanır...
Devamı

Belçika Keteni

Resim
Zero waste  namı diğer çöpsü hayat  serüvenine başladıktan sonra daha doğal yaşama kararı aldım. Haliyle yediğimden içtiğimden sonra elbet vücudumun en büyük organı olan derime temas eden kumaşlara da dikkat etmeliydim. Peki ama bu kumaşlar nelerdi? Piyasada öyle afilli markaların çok moda en moda kıyafetlerine hem bir dünya para verirken hem de bedenime ihanet etmem olası mıydı? Derken etiket okumayı öğrendim. Tahmln ettiğiniz gibi resmen zehire para veriyordum. Üretilen tekstil ürünleri doğallıktan o kadar uzaktı ve o kadar fast fashion’u destekliyordu ki değil üzerime giymek dolabımda dahi tutmak istemiyordum.  Peki ben ne giyecektim? İşte tam da bu noktada araştırmam başladı. Kumaş türlerini öğrenmeye başladım. Doğal olan kumaşları ve hammaddeleri evine sokma kararı aldım. Bu tekstil malzemeleri: %100 pamuk %100 yün %100 keten  %100 pamuk ürünleri zaten evinizin bir çok alanında kullanıdığınızı tahmin ediyorum. Bh yüzden çok bir şey demeye gere...
Devamı